Gorące tematy
Czy jednolity podatek słusznie trafił do kosza?
Wyniki sondażu: sondaż 86 głosów
60%

TAK

52 głosów
31%

NIE

27 głosów
6%

Nie mam zdania

5 głosów
2%

Jego wprowadzenie nic by nie zmieniło w podatkach

2 głosów
Kalendarz podatnika
Zainteresuje cię także
Jak księgować leasing operacyjny w bilansie?
KS
http://sxc.hu/
24iValue

Jak księgować leasing operacyjny w bilansie?

Podziel się tym artykułem:   

Finansowanie działalności za pomocą leasingu staje się coraz bardziej popularne. Cieszy się on tak dużą popularnością choćby dlatego, że w przeciwieństwie do kredytu inwestycyjnego, wartość leasingowanych przedmiotów nie wpływa na zdolność kredytową leasingobiorcy (nie jest wykazywany w BIK).

Leasing jest również rozwiązaniem tańszym, bardziej elastycznym, umożliwiającym szybsze pozyskanie niezbędnych przedmiotów, nawet jeśli są zaliczają się one do specjalistycznego sprzętu.

Leasing w prawie podatkowym

Pod pojęciem umowy leasingu rozumieć należy umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej „finansującym”, oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej „korzystającym”, podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty.

Wyróżnić można dwa zasadnicze rodzaje leasingu: operacyjny oraz finansowy. Na marginesie warto przypomnieć o tym, że istnieje również leasing zwrotny, który może być zarówno finansowym, jak i operacyjnym.

Leasing zwrotny

Z tą formą leasingu mamy do czynienia np. w przypadku leasingowania przedsiębiorstwa. Załóżmy, że firma ma kłopoty z utrzymaniem dobrej kondycji finansowej. Jeśli zależy nam na tym, aby została ona uratowana, przedsiębiorca może sprzedać ją firmie leasingowej, od której następnie weźmie ją w leasing. Po wygaśnięciu takiej umowy istnieje możliwość jej wykupu (jeśli zawrzemy umowę leasingu finansowego).

Leasing operacyjny według ustawy o podatku dochodowym

Ustawa o podatku dochodowym mówi o tym, iż opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszt uzyskania przychodów korzystającego, jeżeli spełnia równocześnie trzy warunki:

  1. umowa zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli przedmiotem umowy leasingu są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialny i prawne, albo zawarta na okres co najmniej 10 lat, jeżeli przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości,
  2. umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, została zawarta na czas oznaczony,
  3. suma opłat, o której mowa w pkt 1 i 2, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.


Wówczas mamy do czynienia z leasingiem finansowym. Nie trudno wydedukować, że leasing operacyjny nie będzie stanowił przychodu leasingodawcy ani kosztów uzyskania przychodów leasingobiorcy. Leasingiem operacyjnym będzie taka umowa, która nie spełnia choćby jednej z wymienionych w punktach 1-3 przesłanek.

Leasing operacyjny bilansowo

Prawo bilansowe uznaje za leasing operacyjny każdą umowę, która nie została zawarta na czas oznaczony, albo która została zawarta na czas oznaczony, ale nie spełnia żadnego z poniższych warunków:

  1. Przenosi własność jej przedmiotu na korzystającego po zakończeniu okresu, na jaki została zawarta.
  2. Zawiera prawo do nabycia jej przedmiotu przez korzystającego, po zakończeniu okresu, na jaki została zawarta, po cenie niższej od wartości rynkowej z dnia nabycia. Cena rynkowa jest równa wartości godziwej, a więc kwocie, za jaką dany składnik aktywów mógłby zostać wymieniony, a zobowiązanie uregulowane na warunkach transakcji rynkowej, pomiędzy zainteresowanymi i dobrze poinformowanymi, niepowiązanymi ze sobą stronami
  3. Okres, na jaki została zawarta umowa, odpowiada w przeważającej części przewidywanemu okresowi ekonomicznej użyteczności środka trwałego lub prawa majątkowego, przy czym nie może być on krótszy niż ¾ tego okresu. Prawo własności przedmiotu umowy może być, po okresie na jaki została umowa zawarta, przeniesione na korzystającego.
  4. Suma opłat, pomniejszonych o dyskonto, ustalona w dniu zawarcia umowy i przypadająca do zapłaty w okresie jej obowiązywania, przekracza 90% wartości rynkowej przedmiotu umowy na ten dzień. W sumie opłat uwzględnia się wartość końcową przedmiotu umowy, którą korzystający zobowiązuje się zapłacić za przeniesienie na niego własności tego przedmiotu. Do sumy opłat nie zalicza się natomiast płatności na rzecz finansującego za świadczenia dodatkowe, podatków oraz składek na ubezpieczenie tego przedmiotu, jeśli korzystający pokrywa je niezależnie od opłat za używanie.
  5. Umowa zawiera przyrzeczenie finansującego do zawarcia z korzystającym kolejnej umowy o oddanie w odpłatne używanie tego samego przedmiotu lub przedłużenia umowy dotychczasowej na warunkach korzystniejszych od przewidzianych w dotychczasowej umowie.
  6. Umowa przewiduje możliwość jej wypowiedzenia, z zastrzeżeniem, że wszelkie powstałe z tego tytułu koszty i straty poniesione przez finansującego pokrywa korzystający.
  7. Przedmiot umowy został dostosowany do indywidulanych potrzeb korzystającego. Może on być używany wyłącznie przez korzystającego, bez wprowadzania w nim istotnych zmian.

Uproszczenie leasingowe

Przypomnieć należy, iż podmioty, które w myśl art. 64 ust. 1 Ustawy o rachunkowości nie podlegają obowiązkowi badania sprawozdań finansowych, mogą dokonywać kwalifikacji umów leasingowych na gruncie prawa bilansowego zgodnie z przepisami podatkowymi.

Jak księgować leasing operacyjny?

Księgowanie leasingu operacyjnego nie jest tak trudne, jak w przypadku leasingu finansowego.

Firma biorąca przedmiot w leasing operacyjny wykazuje jego przyjęcie w ewidencji pozabilansowej, na koncie Środki trwałe przyjęte w leasing operacyjny. Środki te nie są amortyzowane przez korzystającego, bowiem pozostają one własności firmy leasingowej, która wykazuje je w swojej ewidencji.

Płatności leasingowe, za które uważamy zarówno raty, jak i opłatę wstępną oraz opłaty dodatkowe, jeśli występują, stanowią w zależności od celu użytkowania przedmiotu:

  • koszty działalności operacyjnej lub pozostałe koszty operacyjne (koszty w układzie porównawczym)
  • koszty wytworzenia, ogólnego zarządu lub sprzedaży lub koszty pozostałej działalności operacyjnej (koszty w układzie kalkulacyjnym).


Powyższe opłaty ustalane są metodą liniową, co oznacza, że są one w jednakowej wysokości zaliczane równomiernie do kosztów kolejnych okresów (miesięcy) trwania umowy. Leasingodawca może jednak przyjąć inny sposób rozłożenia opłat, jeżeli uzna, że lepiej odzwierciedli on rozkład w czasie korzyści płynących z umowy.

Jeżeli opłata wstępna jest istotna, można ją rozliczać w czasie przez konto rozliczeń międzyokresowych.


Sławomir Ekman
Dyrektor 24iValue 

Podziel się tym artykułem:   
comments powered by Disqus
Grupa SIS
NewConnect.infoNewConnect.info Podatnik.infoPodatnik.info Korporaty.plKorporaty.pl